အဲဒါကြောင့်ပဲ meditation လုပ်ပြီး တရားထူးတရားမြတ်ရ သွားတဲ့သူတွေလည်းရှိတာပေါ့ .. အခုပြောနေတာ “ဘာသာရေးခေါင်းစဉ်”တစ်ခုအောက်ကမဟုတ်ဘူးနော် .. အကောင်းမြင်စိတ်ထားတဲ့သူဆီကို ကောင်းတဲ့အရာတွေလာတယ် ၊ မကောင်းမြင်စိတ်များတဲ့သူဆီကို မကောင်းတဲ့အရာတွေလာတယ်ဆိုတာ “တိုက်ဆိုင်မှု”သက်သက်မဟုတ်ဘူး .. စိတ်စွမ်းအင် (တနည်းအားဖြင့်) လူတွေရဲ့ဦးဏှောက် မှတ်ဥာဏ်ဖွဲ့စည်းပုံက အံ့ဩစရာကောင်းတာကိုပြောပြတာပါ .. အဲဒါကြောင့်လည်း ရောဂါတစ်ခုခုဖြစ်ရင်တောင် အဲဒီလူနာရဲ့ “စိတ်ကျန်းမာရေး” ဘယ်လောက်ထိ strong ဖြစ်လဲဆိုတာ အရေးကြီးကြောင်း ဆရာဝန်တွေ အမြဲတမ်းပြောလေ့ရှိတယ် .. ခုနောက်ပိုင်း westerners တွေကြားမှာ ပိုရေပန်းစားလာတဲ့ အကြောင်းအရာက တရားထိုင် တာပါပဲ…
ဒီလို ကျောက်တုံးလေးတွေ အဆင့်ဆင့် ထပ်စီထားတာကို Stone stacking (cairns) လိုခေါ်ပါတယ် .. တချို့ကလည်း stones castle ပေါ့ .. အဲဒီလို ကျောက်တုံးလေးတွေ ပြိုမကျသွားအောင် စီ ရီ ထားပုံက .. လူ့ဘဝရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ “ဟန်ချက်ညီမျှမှု ၊ သဟစာတဖြစ်မှု” ကို ကိုယ်စားပြုပြီးတော့ .. စိတ်ငြိမ်အောင်လေ့ကျင့်တဲ့ အနေနဲ့လည်း လုပ်ကြတယ် .. နောက်တစ်ချက်အနေနဲ့လည်း သဘာဝတရား နဲ့ပိုပြီးနီးစပ်စေဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ကြပါတယ် .. ဟိမဝန္တာဒေသမှာရှိတဲ့ တိဘက်၊ဘူတန်၊နီပေါ…
ကိုယ်ကတော့ သက်သာစေချင်လို့ အမှန်အတိုင်း သက်သာတဲ့ စျေးပြောလိုက်တာပဲ .. ဒါပေမဲ့ သူကတစ်ဖက်မှာ စျေးကြီးမိသွားလို့ မပျော်နိုင်ဘူးဖြစ်သွားတော့ ကိုယ်ပါစိတ်ထဲမကောင်းဘူး .. မပြောလိုက်မိရင်ကောင်းသားလို့ တွေးနေတာ .. အခု hostel မှာတွေ့တဲ့ Brazil ကကောင်မလေးပေါ့ .. မနက်ဖြန် ရေတံခွန်သွားမှာတဲ့ ပြောလို့ .. ငါကသွားပြီးသွားပြီ မနေ့ကပဲဆိုတော့ .. “ဘယ်လိုသွားတာလဲ ဘယ်လောက်ကုန်လဲတဲ့ “? Bus နဲ့သွားတာ အသွားအပြန် ဝင်ကြေးနဲ့မှ 200k .. (less than 10$)…
အမ်မာနဲ့ သိတဲ့ လူငယ်လေးတွေတော်တော်များများ မေးတဲ့မေးခွန်းလေး .. ဒီနေ့ခေတ်မှာတော့ အကြောင်းကြောင်းကြောင့် ဝါသနာပါရာ အလုပ်ကို လုပ်နိုင်ကြတဲ့ သူတော်တော်နည်းသွားပါပြီ .. လူတချို့လောက်ပဲ ရပ်တည်နိုင်ကြတာ .. အမ်မာ ပြန်ပြောဖြစ်တာကတော့ အဓိကက ကိုယ့်ရဲ့မိသားစု အခြေအနေကို ကြည့်ဖို့ပါပဲ .. အိမ်က အရမ်း မချမ်းသာရင်တောင် စားနိုင် သောက်နိုင် .. ကိုယ်မထောက်ပံ့လည်း ရပ်တည်နိုင်တဲ့ အနေအထားဆိုရင်တော့ ဝါသနာပါရာကိုပဲလုပ်ပါ .. (ကိုယ့်ကိုတော့ ပြန်မထောက်ပံ့ခိုင်းနဲ့ တစ်ယောက်ထဲက ငတ်ငတ် ပြတ်ပြတ် ပြသနာမရှိဘူး …..
ဘာ language နဲ့ပဲပြောပြော ဘာသာလိုက်ပြန်ပေးတတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ် .. ခရီးတူတူသွားတော့ မှ သူ့အကြောင်းသိတာ .. တစ်ယောက်ယောက်က English လိုပြောရင် ကိုယ့်ကို မြန်မာလို ပြန်ရှင်းပြတယ် .. ထိုင်းလိုပြောရင်လည်း သူ့ကိုယ့်ကို ဘာသာပြန်ပေးတယ် တရုတ်လို လာပြောရင်လည်း သူထင်တာ သူဘာသာပြန်လိုက်တာပဲ .. နောက်ဆုံး ကုန်ကုန်ပြောရရင် .. ဘာသာစကား မပေါက်လို့ ခြေဟန်လက်ဟန်နဲ့ သူများက လုပ်ပြရင်တောင် .. အဲဒီသူ ဘာပြောနေလဲဆိုတာ သူ့ကကိုယ့်ကို ပြန်ပြောပြသေးတာ .. အဲဒီဘာသာစကားတွေ…
“မိန်းကလေးတစ်ယောက်တည်းမို့ ခရီးသွားဖို့အိမ်ကမလွှတ်လို့” ဆိုတဲ့ညီမလေးတွေ အတွက် .. အမ တုန်းကလည်း အိမ်ကလွှတ်လို့သွားတဲ့ ခရီးဆိုတာ တစ်ခါမှမရှိခဲ့ဖူးဘူး .. ငယ်ငယ်လေးတုန်းက အိမ်ရှေ့မှာပဲဆော့ ဆိုရင် ၂ လမ်းကျော်ကိုရောက်သွားပြီ .. နည်းနည်းကြီးလာတော့ စက်ဘီးတစ်စီးနဲ့ ရပ်ကွက်ထဲပတ်တာ အိမ်က အဝေးကြီးမသွားနဲ့ဆိုတာကို .. တခြား မြို့နယ်တွေပါရောက်တယ် အထက်တန်းအရွယ်လောက်လည်း ရောက်ကော .. bus ကားလေး စီးတတ်ပြီဆိုတော့ ရန်ကုန် တစ်မြို့လုံးနှံ့ကော .. ကိုယ်တင်မကဘူး တခြား ကလေးတွေကိုပါ သူတို့အိမ်တွေက မသိအောင် ခေါ်သွားသေးတာ…
“တစ်ဘဝလုံးစာ တစ်ယောက်တည်းချစ်တယ်” ဆိုတဲ့ဟာကိုတော့ အယုံကြည်မရှိဘူး .. လူတိုင်းရဲ့ ဘဝမှာ တစ်ယောက်ထပ်မကတော့ ချစ်ဖူးခဲ့တာချည်းပဲ .. ဒါပေမဲ့ ချစ်တဲ့ lvl အနေအထားခြင်းတော့ မတူနိုင်ဘူးပေါ့လေ .. တစ်ချို့ကျတော့လည်း ချစ်သူရည်စားအဆင့်ထိ ရောက်တာရှိသလို .. တချို့တွေကျတော့ ကျိတ်ချစ် crush နေတဲ့ အနေအထားမှာတင် ပြီးဆုံးသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေလည်း ရှိတာပေါ့ .. အိမ်ထောင်ဖက် လက်တွဲဖော်ကျတော့ .. “အချစ်”ဆိုတာထက် .. နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အတူနေဖို့ အဆင်ပြေလို့ ရွေးချယ်ကြတာများတယ် .. ဒါပေမဲ့…
Google map က ဆေးထိုးတာ ခဏခဏကြုံဖူးပေမဲ့ … Egypt မှာတုန်းကတော့ အဆိုးဆုံးပဲ … ပိရမစ်တွေအများကြီးရှိပေမဲ့ .. Giza pyramid garden ထဲက ပိရမစ်တွေလောက်ပဲ အပြင်လူပေးဝင်တာ .. ကျန်တာတွေက ဝင်ခွင့်မရှိဘူး .. ကန့်သတ်ထားတယ် .. (ဇာတ်လမ်းတွေထဲကလို ရတနာသိုက်ရှိလို့လားတော့မသိ ) အဲဒါကို ကိုယ်ကလည်း စပ်စပ်စုစု မြေပုံမှာရှာပြီး လူမသွားတဲ့နေရာတွေလျှောက်သွားတာ .. ဖုန်းကြည့်ပြီး ငိုက်စိုက် ငိုက်စိုက်နဲ့ ကန့်သတ်နယ်မြေထဲဝင်သွားတာ .. စစ်တပ် အစောင့်ချထားတာ…
* သူများအကြောင်းတွေ စိတ်မဝင်စားဘူး * ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာလုပ်တယ် အများကြီး မျှော်လင့်ချက်မထားဘူး * ဖြစ်လာသမျှ အရာတိုင်းကို အကောင်းဖက်ကဘဲတွေးပြီး ကျေနပ်လက်ခံတတ်တယ် * ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နေတတ်တယ် overthinking မဖြစ်ဘူး * တခြားလူတွေအထင်ကြီးအောင် လို့လည်း လိုက်မနေပြဘူး * ဘေးလူတွေရဲ့ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ဝမ်းနည်းခံစားမနေဘူး ၊ မတုံ့ပြန်ဘူး * ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ဖြစ်တည်မှု အရှိကိုအရှိအတိုင်းပဲလက်ခံထားတယ် .. insecurity တွေမရှိဘူး .. * သူတို့ဖက်က တစ်ခုခုပေးလိုက်ရလို့ .. အကျိုးအမြတ်ပြန်ရပါစေတော့…
အခွင့်အရေးရှိတုန်း လုပ်ချင်တာတွေလုပ် .. ဖြစ်ချင်တာတွေလုပ်ဖို့ အခုနောက်ပိုင်း တွေ့သမျှလူကို တိုက်တွန်းဖြစ်တယ် .. တချို့အရာတွေက ပိုက်ဆံရှိတိုင်း လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး .. ငယ်ရွယ်မှု တို့ .. ကျန်းမာရေးတို့ .. အခွင့်အရေးတို့က လိုသေးတယ် .. ကိုဗစ်ကာလမှာ ပိုက်ဆံရှိတိုင်း .. ဆေးကုလို့မရတာ .. ခရီးတွေသွားလို့မရတာ .. ချစ်တဲ့သူနဲ့တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရတာတွေ ကြုံခဲ့ပြီးပြီ .. အဲဒါ အထင်အရှားဆုံး ဥပမာ တစ်ခု .. အဲလိုမှမဟုတ်လည်း လူတိုင်းရဲ့…
